مدارک لازم جهت پذیرش در مرکز رشد
1- فرم تکمیل شده پذیرش در مرکز
2-کپی کارت ملی (یک برگ)
3-کپی شناسنامه (یک برگ)
5- فایل عکس اسکن شده فناور
6- عقد قرارداد با مرکز رشد (پس از تصویب طرح)
7- حضور صاحب یا صاحبان امضای مجاز جهت امضای قرارداد
8- یک فقره سفته به امضاء صاحبان امضای مجاز جهت ضمانت
دانلود کاربرگ پذیرش اولیه واحدهای فناور
نمودار مراحل پذیرش در مرکز رشد
تعاریف
o واحد فناور
واحدهاي داراي هويت مستقل از مرکز رشد بوده که با توجه به اساسنامه و يا ساير اسناد قانوني در زمينه تحقيقات کاربردي و توسعهاي، طراحي مهندسي، مهندسي معکوس، انتقال فناوري، ارائه خدمات تخصصي ميباشند و در جهت تجاري کردن نتايج تحقيقات فعاليت مينمايند. اين واحدها شامل شرکتهاي خصوصي، واحدهاي تحقيق و توسعه صنايع و يا مراکز تحقيقاتي وابسته به دانشگاه يا دستگاههاي اجرايي هستند.
o دوره پيش رشد
دورهاي حداکثر ۶ ماهه است که در آن به افراد و يا گروههاي مستعدي که داراي ايده هاي نوآورانه صنعتي هستند، مشاوره و آموزشهاي لازم براي آشنايي با بازار، شناسايي گروه کاري، تثبيت ايده کاري و ايجاد هويتهاي حقوقي مستقل داده مي-شود. در صورت موفقيت در اين دوره و کسب هويت مستقل حقوقي، واحدهاي نوپا ميتوانند متقاضي اسکان رسمي در مرکز رشد شوند. زمان اين دوره با تصويب مدير مرکز تا ۹ ماه قابل افزايش است .
o دوره رشد
دورهاي است حداکثر ۳ ساله که طي آن واحدهاي فناوري مستقر در مرکز رشد به معيارهاي رشد يافتگي دست يافته و پس از آن از مرکز رشد خارج ميشوند. زمان اين دوره با تصويب هيأت امنا تا ۵ سال قابل افزايش است.
o ايده فناورانه
طرح يا ايدهي بازار پسند (marketable) که اجراي آن مبتني بر تحقيقات و فناوري باشد براي توليد و يا دستيابي به دانش فني به کار گرفته مي شود و محور فعاليت هاي علمي و اقتصادي واحدهاي فناوري است .
o طرح کسب و کار
طرح کسب و کار سندي مکتوب است که جزئيات کسب و کار پيشنهادي را مشخص ميکند. اين سند بايد ضمن تشريح موقعيت کنوني ، نيازها ، انتظارات و نتايج پيش بيني شده را شرح دهد و کليه جوانب آن را ارزيابي کند.
طرح هم براي صاحب آن و هم براي حمايت کنندگان مالي آن، به دلايل زير لازم است:
۱) مهم آن است که مالک درباره هدف خود از کسب و کار و منابعي که براي آن نياز دارد به دقت فکر کند. اين موضوع در برآورد ميزان سرمايه مورد نياز، به وي کمک خواهد کرد.
۲) بعيد به نظر ميرسد که مالک کسب و کار، براي راه اندازي آن سرمايه کافي داشته باشد. حمايت کنندگان مالي-بانکها يا سرمايه گذاران ريسکي-بايد متقاعد شوند که سرمايه گذاري در کسب و کار جديد، منطقي و درست است.
۳) فرض بر اين است که اگر کسب و کار ايده خوبي نداشته باشد، هم براي صاحب آن و هم براي حمايت کنندگان مالي آن، بايد اين موضوع را در مرحله برنامه ريزي و قبل از هدر رفتن مقدار زيادي از زمان و هزينه، شناسايي کنند.